ἀγαθοποιέω

ἀγαθοποιέω

Ancient Greek

Etymology

    From ᾰ̓γᾰθός (ăgăthós, “good”) +‎ ποιέω (poiéō, “to do”).

    Pronunciation

     

    Verb

    ᾰ̓γᾰθοποιέω • (ăgăthopoiéō) (Koine)

    1. (ambitransitive) to do good to; to be helpful to; to benefit
    2. (intransitive) to act morally or dutifully

    Conjugation

       Present: ᾰ̓γᾰθοποιέω, ᾰ̓γᾰθοποιέομαι (Uncontracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ᾰ̓γᾰθοποιέω ᾰ̓γᾰθοποιέεις ᾰ̓γᾰθοποιέει ᾰ̓γᾰθοποιέετον ᾰ̓γᾰθοποιέετον ᾰ̓γᾰθοποιέομεν ᾰ̓γᾰθοποιέετε ᾰ̓γᾰθοποιέουσῐ(ν)
    subjunctive ᾰ̓γᾰθοποιέω ᾰ̓γᾰθοποιέῃς ᾰ̓γᾰθοποιέῃ ᾰ̓γᾰθοποιέητον ᾰ̓γᾰθοποιέητον ᾰ̓γᾰθοποιέωμεν ᾰ̓γᾰθοποιέητε ᾰ̓γᾰθοποιέωσῐ(ν)
    optative ᾰ̓γᾰθοποιέοιμῐ ᾰ̓γᾰθοποιέοις ᾰ̓γᾰθοποιέοι ᾰ̓γᾰθοποιέοιτον ᾰ̓γᾰθοποιεοίτην ᾰ̓γᾰθοποιέοιμεν ᾰ̓γᾰθοποιέοιτε ᾰ̓γᾰθοποιέοιεν
    imperative   ᾰ̓γᾰθοποίεε ᾰ̓γᾰθοποιεέτω ᾰ̓γᾰθοποιέετον ᾰ̓γᾰθοποιεέτων   ᾰ̓γᾰθοποιέετε ᾰ̓γᾰθοποιεόντων
    middle/passive indicative ᾰ̓γᾰθοποιέομαι ᾰ̓γᾰθοποιέῃ,
    ᾰ̓γᾰθοποιέει     		ᾰ̓γᾰθοποιέεται ᾰ̓γᾰθοποιέεσθον ᾰ̓γᾰθοποιέεσθον ᾰ̓γᾰθοποιεόμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιέεσθε ᾰ̓γᾰθοποιέονται
    subjunctive ᾰ̓γᾰθοποιέωμαι ᾰ̓γᾰθοποιέῃ ᾰ̓γᾰθοποιέηται ᾰ̓γᾰθοποιέησθον ᾰ̓γᾰθοποιέησθον ᾰ̓γᾰθοποιεώμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιέησθε ᾰ̓γᾰθοποιέωνται
    optative ᾰ̓γᾰθοποιεοίμην ᾰ̓γᾰθοποιέοιο ᾰ̓γᾰθοποιέοιτο ᾰ̓γᾰθοποιέοισθον ᾰ̓γᾰθοποιεοίσθην ᾰ̓γᾰθοποιεοίμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιέοισθε ᾰ̓γᾰθοποιέοιντο
    imperative   ᾰ̓γᾰθοποιέου ᾰ̓γᾰθοποιεέσθω ᾰ̓γᾰθοποιέεσθον ᾰ̓γᾰθοποιεέσθων   ᾰ̓γᾰθοποιέεσθε ᾰ̓γᾰθοποιεέσθων
    active middle/passive
    infinitive ᾰ̓γᾰθοποιέειν ᾰ̓γᾰθοποιέεσθαι
    participle m ᾰ̓γᾰθοποιέων ᾰ̓γᾰθοποιεόμενος
    f ᾰ̓γᾰθοποιέουσᾰ ᾰ̓γᾰθοποιεομένη
    n ᾰ̓γᾰθοποιέον ᾰ̓γᾰθοποιεόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Present: ᾰ̓γᾰθοποιῶ, ᾰ̓γᾰθοποιοῦμαι (Contracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ᾰ̓γᾰθοποιῶ ᾰ̓γᾰθοποιεῖς ᾰ̓γᾰθοποιεῖ ᾰ̓γᾰθοποιεῖτον ᾰ̓γᾰθοποιεῖτον ᾰ̓γᾰθοποιοῦμεν ᾰ̓γᾰθοποιεῖτε ᾰ̓γᾰθοποιοῦσῐ(ν)
    subjunctive ᾰ̓γᾰθοποιῶ ᾰ̓γᾰθοποιῇς ᾰ̓γᾰθοποιῇ ᾰ̓γᾰθοποιῆτον ᾰ̓γᾰθοποιῆτον ᾰ̓γᾰθοποιῶμεν ᾰ̓γᾰθοποιῆτε ᾰ̓γᾰθοποιῶσῐ(ν)
    optative ᾰ̓γᾰθοποιοίην,
    ᾰ̓γᾰθοποιοῖμῐ     		ᾰ̓γᾰθοποιοίης,
    ᾰ̓γᾰθοποιοῖς     		ᾰ̓γᾰθοποιοίη,
    ᾰ̓γᾰθοποιοῖ     		ᾰ̓γᾰθοποιοῖτον,
    ᾰ̓γᾰθοποιοίητον     		ᾰ̓γᾰθοποιοίτην,
    ᾰ̓γᾰθοποιοιήτην     		ᾰ̓γᾰθοποιοῖμεν,
    ᾰ̓γᾰθοποιοίημεν     		ᾰ̓γᾰθοποιοῖτε,
    ᾰ̓γᾰθοποιοίητε     		ᾰ̓γᾰθοποιοῖεν,
    ᾰ̓γᾰθοποιοίησᾰν
    imperative   ᾰ̓γᾰθοποίει ᾰ̓γᾰθοποιείτω ᾰ̓γᾰθοποιεῖτον ᾰ̓γᾰθοποιείτων   ᾰ̓γᾰθοποιεῖτε ᾰ̓γᾰθοποιούντων
    middle/passive indicative ᾰ̓γᾰθοποιοῦμαι ᾰ̓γᾰθοποιεῖ,
    ᾰ̓γᾰθοποιῇ     		ᾰ̓γᾰθοποιεῖται ᾰ̓γᾰθοποιεῖσθον ᾰ̓γᾰθοποιεῖσθον ᾰ̓γᾰθοποιούμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιεῖσθε ᾰ̓γᾰθοποιοῦνται
    subjunctive ᾰ̓γᾰθοποιῶμαι ᾰ̓γᾰθοποιῇ ᾰ̓γᾰθοποιῆται ᾰ̓γᾰθοποιῆσθον ᾰ̓γᾰθοποιῆσθον ᾰ̓γᾰθοποιώμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιῆσθε ᾰ̓γᾰθοποιῶνται
    optative ᾰ̓γᾰθοποιοίμην ᾰ̓γᾰθοποιοῖο ᾰ̓γᾰθοποιοῖτο ᾰ̓γᾰθοποιοῖσθον ᾰ̓γᾰθοποιοίσθην ᾰ̓γᾰθοποιοίμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιοῖσθε ᾰ̓γᾰθοποιοῖντο
    imperative   ᾰ̓γᾰθοποιοῦ ᾰ̓γᾰθοποιείσθω ᾰ̓γᾰθοποιεῖσθον ᾰ̓γᾰθοποιείσθων   ᾰ̓γᾰθοποιεῖσθε ᾰ̓γᾰθοποιείσθων
    active middle/passive
    infinitive ᾰ̓γᾰθοποιεῖν ᾰ̓γᾰθοποιεῖσθαι
    participle m ᾰ̓γᾰθοποιῶν ᾰ̓γᾰθοποιούμενος
    f ᾰ̓γᾰθοποιοῦσᾰ ᾰ̓γᾰθοποιουμένη
    n ᾰ̓γᾰθοποιοῦν ᾰ̓γᾰθοποιούμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἠγᾰθοποίεον, ἠγᾰθοποιεόμην (Uncontracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἠγᾰθοποίεον ἠγᾰθοποίεες ἠγᾰθοποίεε(ν) ἠγᾰθοποιέετον ἠγᾰθοποιεέτην ἠγᾰθοποιέομεν ἠγᾰθοποιέετε ἠγᾰθοποίεον
    middle/passive indicative ἠγᾰθοποιεόμην ἠγᾰθοποιέου ἠγᾰθοποιέετο ἠγᾰθοποιέεσθον ἠγᾰθοποιεέσθην ἠγᾰθοποιεόμεθᾰ ἠγᾰθοποιέεσθε ἠγᾰθοποιέοντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἠγᾰθοποίουν, ἠγᾰθοποιούμην (Contracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἠγᾰθοποίουν ἠγᾰθοποίεις ἠγᾰθοποίει ἠγᾰθοποιεῖτον ἠγᾰθοποιείτην ἠγᾰθοποιοῦμεν ἠγᾰθοποιεῖτε ἠγᾰθοποίουν
    middle/passive indicative ἠγᾰθοποιούμην ἠγᾰθοποιοῦ ἠγᾰθοποιεῖτο ἠγᾰθοποιεῖσθον ἠγᾰθοποιείσθην ἠγᾰθοποιούμεθᾰ ἠγᾰθοποιεῖσθε ἠγᾰθοποιοῦντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: ᾰ̓γᾰθοποιήσω, ᾰ̓γᾰθοποιήσομαι, ᾰ̓γᾰθοποιηθήσομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ᾰ̓γᾰθοποιήσω ᾰ̓γᾰθοποιήσεις ᾰ̓γᾰθοποιήσει ᾰ̓γᾰθοποιήσετον ᾰ̓γᾰθοποιήσετον ᾰ̓γᾰθοποιήσομεν ᾰ̓γᾰθοποιήσετε ᾰ̓γᾰθοποιήσουσῐ(ν)
    optative ᾰ̓γᾰθοποιήσοιμῐ ᾰ̓γᾰθοποιήσοις ᾰ̓γᾰθοποιήσοι ᾰ̓γᾰθοποιήσοιτον ᾰ̓γᾰθοποιησοίτην ᾰ̓γᾰθοποιήσοιμεν ᾰ̓γᾰθοποιήσοιτε ᾰ̓γᾰθοποιήσοιεν
    middle indicative ᾰ̓γᾰθοποιήσομαι ᾰ̓γᾰθοποιήσῃ,
    ᾰ̓γᾰθοποιήσει     		ᾰ̓γᾰθοποιήσεται ᾰ̓γᾰθοποιήσεσθον ᾰ̓γᾰθοποιήσεσθον ᾰ̓γᾰθοποιησόμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιήσεσθε ᾰ̓γᾰθοποιήσονται
    optative ᾰ̓γᾰθοποιησοίμην ᾰ̓γᾰθοποιήσοιο ᾰ̓γᾰθοποιήσοιτο ᾰ̓γᾰθοποιήσοισθον ᾰ̓γᾰθοποιησοίσθην ᾰ̓γᾰθοποιησοίμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιήσοισθε ᾰ̓γᾰθοποιήσοιντο
    passive indicative ᾰ̓γᾰθοποιηθήσομαι ᾰ̓γᾰθοποιηθήσῃ,
    ᾰ̓γᾰθοποιηθήσει     		ᾰ̓γᾰθοποιηθήσεται ᾰ̓γᾰθοποιηθήσεσθον ᾰ̓γᾰθοποιηθήσεσθον ᾰ̓γᾰθοποιηθησόμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιηθήσεσθε ᾰ̓γᾰθοποιηθήσονται
    optative ᾰ̓γᾰθοποιηθησοίμην ᾰ̓γᾰθοποιηθήσοιο ᾰ̓γᾰθοποιηθήσοιτο ᾰ̓γᾰθοποιηθήσοισθον ᾰ̓γᾰθοποιηθησοίσθην ᾰ̓γᾰθοποιηθησοίμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιηθήσοισθε ᾰ̓γᾰθοποιηθήσοιντο
    active middle passive
    infinitive ᾰ̓γᾰθοποιήσειν ᾰ̓γᾰθοποιήσεσθαι ᾰ̓γᾰθοποιηθήσεσθαι
    participle m ᾰ̓γᾰθοποιήσων ᾰ̓γᾰθοποιησόμενος ᾰ̓γᾰθοποιηθησόμενος
    f ᾰ̓γᾰθοποιήσουσᾰ ᾰ̓γᾰθοποιησομένη ᾰ̓γᾰθοποιηθησομένη
    n ᾰ̓γᾰθοποιῆσον ᾰ̓γᾰθοποιησόμενον ᾰ̓γᾰθοποιηθησόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἠγᾰθοποίησᾰ, ἠγᾰθοποιησᾰ́μην, ἠγᾰθοποιήθην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἠγᾰθοποίησᾰ ἠγᾰθοποίησᾰς ἠγᾰθοποίησε(ν) ἠγᾰθοποιήσᾰτον ἠγᾰθοποιησᾰ́την ἠγᾰθοποιήσᾰμεν ἠγᾰθοποιήσᾰτε ἠγᾰθοποίησᾰν
    subjunctive ᾰ̓γᾰθοποιήσω ᾰ̓γᾰθοποιήσῃς ᾰ̓γᾰθοποιήσῃ ᾰ̓γᾰθοποιήσητον ᾰ̓γᾰθοποιήσητον ᾰ̓γᾰθοποιήσωμεν ᾰ̓γᾰθοποιήσητε ᾰ̓γᾰθοποιήσωσῐ(ν)
    optative ᾰ̓γᾰθοποιήσαιμῐ ᾰ̓γᾰθοποιήσειᾰς,
    ᾰ̓γᾰθοποιήσαις     		ᾰ̓γᾰθοποιήσειε(ν),
    ᾰ̓γᾰθοποιήσαι     		ᾰ̓γᾰθοποιήσαιτον ᾰ̓γᾰθοποιησαίτην ᾰ̓γᾰθοποιήσαιμεν ᾰ̓γᾰθοποιήσαιτε ᾰ̓γᾰθοποιήσειᾰν,
    ᾰ̓γᾰθοποιήσαιεν
    imperative   ᾰ̓γᾰθοποίησον ᾰ̓γᾰθοποιησᾰ́τω ᾰ̓γᾰθοποιήσᾰτον ᾰ̓γᾰθοποιησᾰ́των   ᾰ̓γᾰθοποιήσᾰτε ᾰ̓γᾰθοποιησᾰ́ντων
    middle indicative ἠγᾰθοποιησᾰ́μην ἠγᾰθοποιήσω ἠγᾰθοποιήσᾰτο ἠγᾰθοποιήσᾰσθον ἠγᾰθοποιησᾰ́σθην ἠγᾰθοποιησᾰ́μεθᾰ ἠγᾰθοποιήσᾰσθε ἠγᾰθοποιήσᾰντο
    subjunctive ᾰ̓γᾰθοποιήσωμαι ᾰ̓γᾰθοποιήσῃ ᾰ̓γᾰθοποιήσηται ᾰ̓γᾰθοποιήσησθον ᾰ̓γᾰθοποιήσησθον ᾰ̓γᾰθοποιησώμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιήσησθε ᾰ̓γᾰθοποιήσωνται
    optative ᾰ̓γᾰθοποιησαίμην ᾰ̓γᾰθοποιήσαιο ᾰ̓γᾰθοποιήσαιτο ᾰ̓γᾰθοποιήσαισθον ᾰ̓γᾰθοποιησαίσθην ᾰ̓γᾰθοποιησαίμεθᾰ ᾰ̓γᾰθοποιήσαισθε ᾰ̓γᾰθοποιήσαιντο
    imperative   ᾰ̓γᾰθοποίησαι ᾰ̓γᾰθοποιησᾰ́σθω ᾰ̓γᾰθοποιήσᾰσθον ᾰ̓γᾰθοποιησᾰ́σθων   ᾰ̓γᾰθοποιήσᾰσθε ᾰ̓γᾰθοποιησᾰ́σθων
    passive indicative ἠγᾰθοποιήθην ἠγᾰθοποιήθης ἠγᾰθοποιήθη ἠγᾰθοποιήθητον ἠγᾰθοποιηθήτην ἠγᾰθοποιήθημεν ἠγᾰθοποιήθητε ἠγᾰθοποιήθησᾰν
    subjunctive ᾰ̓γᾰθοποιηθῶ ᾰ̓γᾰθοποιηθῇς ᾰ̓γᾰθοποιηθῇ ᾰ̓γᾰθοποιηθῆτον ᾰ̓γᾰθοποιηθῆτον ᾰ̓γᾰθοποιηθῶμεν ᾰ̓γᾰθοποιηθῆτε ᾰ̓γᾰθοποιηθῶσῐ(ν)
    optative ᾰ̓γᾰθοποιηθείην ᾰ̓γᾰθοποιηθείης ᾰ̓γᾰθοποιηθείη ᾰ̓γᾰθοποιηθεῖτον,
    ᾰ̓γᾰθοποιηθείητον     		ᾰ̓γᾰθοποιηθείτην,
    ᾰ̓γᾰθοποιηθειήτην     		ᾰ̓γᾰθοποιηθεῖμεν,
    ᾰ̓γᾰθοποιηθείημεν     		ᾰ̓γᾰθοποιηθεῖτε,
    ᾰ̓γᾰθοποιηθείητε     		ᾰ̓γᾰθοποιηθεῖεν,
    ᾰ̓γᾰθοποιηθείησᾰν
    imperative   ᾰ̓γᾰθοποιήθητῐ ᾰ̓γᾰθοποιηθήτω ᾰ̓γᾰθοποιήθητον ᾰ̓γᾰθοποιηθήτων   ᾰ̓γᾰθοποιήθητε ᾰ̓γᾰθοποιηθέντων
    active middle passive
    infinitive ᾰ̓γᾰθοποιῆσαι ᾰ̓γᾰθοποιήσᾰσθαι ᾰ̓γᾰθοποιηθῆναι
    participle m ᾰ̓γᾰθοποιήσᾱς ᾰ̓γᾰθοποιησᾰ́μενος ᾰ̓γᾰθοποιηθείς
    f ᾰ̓γᾰθοποιήσᾱσᾰ ᾰ̓γᾰθοποιησᾰμένη ᾰ̓γᾰθοποιηθεῖσᾰ
    n ᾰ̓γᾰθοποιῆσᾰν ᾰ̓γᾰθοποιησᾰ́μενον ᾰ̓γᾰθοποιηθέν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Perfect: ἠγᾰθοποίηκᾰ, ἠγᾰθοποίημαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἠγᾰθοποίηκᾰ ἠγᾰθοποίηκᾰς ἠγᾰθοποίηκε(ν) ἠγᾰθοποιήκᾰτον ἠγᾰθοποιήκᾰτον ἠγᾰθοποιήκᾰμεν ἠγᾰθοποιήκᾰτε ἠγᾰθοποιήκᾱσῐ(ν)
    subjunctive ἠγᾰθοποιήκω ἠγᾰθοποιήκῃς ἠγᾰθοποιήκῃ ἠγᾰθοποιήκητον ἠγᾰθοποιήκητον ἠγᾰθοποιήκωμεν ἠγᾰθοποιήκητε ἠγᾰθοποιήκωσῐ(ν)
    optative ἠγᾰθοποιήκοιμῐ,
    ἠγᾰθοποιηκοίην     		ἠγᾰθοποιήκοις,
    ἠγᾰθοποιηκοίης     		ἠγᾰθοποιήκοι,
    ἠγᾰθοποιηκοίη     		ἠγᾰθοποιήκοιτον ἠγᾰθοποιηκοίτην ἠγᾰθοποιήκοιμεν ἠγᾰθοποιήκοιτε ἠγᾰθοποιήκοιεν
    imperative   ἠγᾰθοποίηκε ἠγᾰθοποιηκέτω ἠγᾰθοποιήκετον ἠγᾰθοποιηκέτων   ἠγᾰθοποιήκετε ἠγᾰθοποιηκόντων
    middle/passive indicative ἠγᾰθοποίημαι ἠγᾰθοποίησαι ἠγᾰθοποίηται ἠγᾰθοποίησθον ἠγᾰθοποίησθον ἠγᾰθοποιήμεθᾰ ἠγᾰθοποίησθε ἠγᾰθοποίηνται
    subjunctive ἠγᾰθοποιημένος ὦ ἠγᾰθοποιημένος ᾖς ἠγᾰθοποιημένος ᾖ ἠγᾰθοποιημένω ἦτον ἠγᾰθοποιημένω ἦτον ἠγᾰθοποιημένοι ὦμεν ἠγᾰθοποιημένοι ἦτε ἠγᾰθοποιημένοι ὦσῐ(ν)
    optative ἠγᾰθοποιημένος εἴην ἠγᾰθοποιημένος εἴης ἠγᾰθοποιημένος εἴη ἠγᾰθοποιημένω εἴητον,
    εἶτον     		ἠγᾰθοποιημένω εἰήτην,
    εἴτην     		ἠγᾰθοποιημένοι εἴημεν,
    εἶμεν     		ἠγᾰθοποιημένοι εἴητε,
    εἶτε     		ἠγᾰθοποιημένοι εἴησᾰν,
    εἶεν
    imperative   ἠγᾰθοποίησο ἠγᾰθοποιήσθω ἠγᾰθοποίησθον ἠγᾰθοποιήσθων   ἠγᾰθοποίησθε ἠγᾰθοποιήσθων
    active middle/passive
    infinitive ἠγᾰθοποιηκέναι ἠγᾰθοποιῆσθαι
    participle m ἠγᾰθοποιηκώς ἠγᾰθοποιημένος
    f ἠγᾰθοποιηκυῖᾰ ἠγᾰθοποιημένη
    n ἠγᾰθοποιηκός ἠγᾰθοποιημένον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Pluperfect: ἠγᾰθοποιήκειν, ἠγᾰθοποιήμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἠγᾰθοποιήκειν,
    ἠγᾰθοποιήκη     		ἠγᾰθοποιήκεις,
    ἠγᾰθοποιήκης     		ἠγᾰθοποιήκει(ν) ἠγᾰθοποιήκετον ἠγᾰθοποιηκέτην ἠγᾰθοποιήκεμεν ἠγᾰθοποιήκετε ἠγᾰθοποιήκεσᾰν
    middle/passive indicative ἠγᾰθοποιήμην ἠγᾰθοποίησο ἠγᾰθοποίητο ἠγᾰθοποίησθον ἠγᾰθοποιήσθην ἠγᾰθοποιήμεθᾰ ἠγᾰθοποίησθε ἠγᾰθοποίηντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    References

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.